درسنامه آموزشی عربی کلاس هشتم

اَلْمُعْجَم (24 کلمۀ جدید)

آباء: پدران «مفرد: أَب»	إِضاعَة: تلف کردن
أَلا: هان، آگاه باش	جَلَبَ | یَجْلِبُ: آورد | می‌آوَرَد
حَطَب: هیزم	حَمامَة: کبوتر
حَوائِج: نیازها «مفرد: حاجَة»	ذِئاب: گرگ‌ها «مفرد: ذِئْب»
الَرّابِع، الَرّابِعَة: چهارم	رَحِمَ اللهُ والِدَیکَ: خدا پدر و مادرت را بیامرزد!
صارَتْ عَلَیکُم زحمَة: برایتان زحمت شد	صَیدَلیَّة: داروخانه
ضَحِکَ | یَضْحَکُ: خندید | می‌خندد	طائِر: پرنده
عِندَما: وقتی‌که	غابَة: جنگل
غِزْلان: آهوها «مفرد: غَزال»	فَرَح: شادی
فَرْخ: جوجه «جمع: فِراخ»	کَما: همان‌طور که
مُستَشفی: بیمارستان «جمع: مُستَشفَیات»	نَصْر: یاری
هَجَمَ | یَهْجُمُ: حمله کرد | حمله	یَئِسَ: ناامید شد | ناامید می‌شود

نَصِّ الدَّرسِ: «... أَرْضُ اللهِ وَاسِعَةً ...» _{النساء 97}

زمین خدا پهناور (وسیع) است.

کانَتْ مَجْموعَةٌ مِنَ الْغِزْلانِ فی غابَةٍ بَینَ الْجِبالِ وَ الْأَنهارِ.
گروهی (مجموعه‌ای) از آهوان در جنگلی میان کوه‌ها و رودها بودند.

فی یَومٍ مِنَ الْأَیّامِ هَجَمَتْ خَمسَةُ ذِئابٍ عَلَی الْغِزلانِ. وَ… .
در روزی از روزها پنج گرگ به آهوها حمله کردند.

اَلْغَزالُ الْأوَّلُ: إِلٰهی، ماذا نَفعَلُ؟
آهوی نخست: ای خدایِ من، چه کنیم؟

اَلْغَزالُ الثّانی: لا نَقدِرُ عَلَی الدِّفاعِ.
آهوی دوم: نمی‌توانیم دفاع کنیم. (قادر به دفاع نیستیم)

قالَتْ غَزالَةٌ صَغیرَةٌ فی نَفْسِها: «ما هوَ الْحَلُّ؟ عَلَیَّ بِالتَّفَکُّرِ. سَأَنجَحُ».
آهوی کوچک با خودش گفت: «راه حل چیست؟ باید فکر کنم. موفق خواهم شد.»

اَلْغَزالَةُ الصَّغیرَةُ شاهَدَتْ عُصْفوراً؛ فَسَأَلَتْهُ: «هَلْ خَلْفَ تِلْکَ الْجِبالِ عالَمٌ آخَرُ؟»
آهوی کوچک گنجشکی را دید و از او پرسید: «آیا پشت آن کوه‌ها جهانی دیگر هست؟»

أَجابَ الْعُصْفورُ: «لا».
گنجشک پاسخ داد: «نه».

اَلْغَزالَةُ الصَّغیرَةُ ما یَئِسَتْ فَشاهَدَتْ حَمامَةً وَ سَأَلَتْها: «یا أُمَّ الْفَرخَینِ، هَل وَراءَ تِلْکَ الْجِبالِ عالَمٌ غَیرُ عالَمِنا؟» سَمِعَتْ مِنها نَفْسَ الْجَوابِ.
اهوی کوچک ناامید نشد (مأیوس نشد)، و کبوتری را دید و از او پرسید: «ای مادر دو جوجه (ای مادر جوجه‌ها)، آیا پشت آن کوه‌ها، جهانی دیگر به جز جهان ما هست؟ همان پاسخ (جواب) را از او شنید.

اَلْغَزالَةُ شاهَدَتْ هُدهُداً وَ سَأَلَتْهُ: «هَلْ خَلْفَ الْجِبالِ عالَمٌ غَیرُ عالَمِنا؟»
آهو شانه‌به‌سری (هدهدی) را دید و از او پرسید: «آیا پشت کوه‌ها، جهانی به جز جهان ما هست؟

أَجابَ الْهُدهُدُ: «نَعَم».
شانه‌به‌سر پاسخ داد: «آری».

فَصَعِدَت الْغَزالَةُ الْجَبَلَ الْمُرتَفِعَ وَ وَصَلَتْ فَوقَهُ فَشاهَدَتْ غابَةً واسِعَةً؛ ثُمَّ رَجَعَتْ وَ قالَتْ لِآباءِ الْغِزلانِ: «أَ تَعْرِفونَ أَنَّ خَلْفَ الْجِبالِ عالَماً آخَرَ؟!»
پس آهو از کوهِ بلند بالا رفت و به بالایش رسید و جنگلی پهناور (وسیع) را دید؛ سپس برگشت و به پدرانِ آهوها گفت: «آیا می‌دانید که پشتِ کوه‌ها جهانی دیگر است »؟

وَ قالَتْ لِأُمَّهاتِ الْغِزلانِ: «أَ تَعْرِفْنَ أَنَّ خَلْفَ الْجِبالِ عالَماً آخَرَ؟!»
و به مادران آهوها گفت: «آیا می‌دانید که پشت کوه‌ها، جهانی دیگر است؟!»

فَقالَ الْغَزالُ الْأَوَّلُ بِغَضَبٍ: کَیفَ تَقولینَ هٰذَا الْکََلامَ؟!
آهوی نخست با خشم گفت: چگونه این سخن را می‌گویی؟!

وَ قالَ الْغَزالُ الثّانی: کَأَنَّکِ مَجْنونَةٌ!
و آهوی دوم گفت: گویی تو دیوانه‌ای!

وَ قالَ الْغَزالُ الثّالِثُ: هیَ تَکذِبُ.
و آهوی سوم گفت: او دروغ می‌گوید.

وَ قالَت الْغَزالَةُ الرّابِعَةُ: أَنتِ تَکذِبینَ.
و آهوی چهارم گفت: تو دروغ می‌گویی.

قَطَعَ رَئیسُ الْغِزلانِ کَلامَهُم وَ قالَ:
رئیس آهوها سخنشان را قطع کرد و گفت:

«هیَ صادِقةٌ. هی لا تَکذِبُ؛ عِنْدَما کُنْتُ صَغیراً؛ قالَ لی طائِرٌ عاقِلٌ: خَلْفَ الْجِبالِ عالَمٌ آخَرُ وَ قُلْتُ ذٰلِکَ لِرَئیسِنا لٰکِنَّهُ ما قَبِلَ کَلامی و ضَحِکَ.
«او راستگوست؛ او دروغ نمی‌گوید؛ وقتی که من کوچک بودم؛ پرنده‌ای دانا به من گفت: پشت کوه‌ها جهانی دیگر هست و من آن را به رئیسمان گفتم ولی او سخنم را نپذیرفت (قبول نکرد) و خندید.

کَما تَعرِفونَ أنَا أَطلُبُ صَلاحَکُم دائِماً؛ فَعَلَینا بِالْمُهاجَرَةِ.»
همانگونه که می‌دانید من همواره صلاح شما را می‌خواهم؛ پس باید کوچ کنیم. (مهاجرت کنیم)».

صَعِدَ الْجَمیعُ الْجَبَلَ وَ وَجَدوا عالَماً جَدیداً وَ فَرِحوا کَثیراً.
همگی از کوه بالا رفتند و جهانی دیگر را یافتند و بسیار شاد شدند.

التَّمارین

أیَن الْمُستَشفیٰ؟

بیمارستان کجاست؟

اَلْأَوَّلُ: أَینَ مُسْتَشفَی الْإمامِ الْحَسَنِ (ع)؟
اَلثّانی: فی ذلِکَ الشّارِعِ.
- بیمارستان امام حسن کجاست؟
- در آن خیابان است.

اَلْأَوَّلُ: وَ هَل هُناکَ صَیدَلیَّةٌ قَریبَةٌ مِنَ الْمُستَشفیٰ؟
اَلثّانی: نَعَم؛ اَلصَّیدَلیَّةُ فی نَفْسِ الْمُستَشفیٰ.
- و آیا (آنجا) داروخانه‌ای نزدیک به بیمارستان هست؟
- آری؛ داروخانه در همان بیمارستان هست؟

اَلْأَوَّلُ: هَلِ الْمُستَشفیٰ بَعیدٌ؟
اَلثّانی: لا؛ قَریبٌ. بَعْدَ کیلومِترَینِ تَقریباً.
- آیا بیمارستان دور است؟
- نه؛ نزدیک است. بعد از تقریباً دو کیلومتر است.

اَلْأَوَّلُ: صارَتْ عَلَیکُم زَحمَة.
اَلثّانی: لا؛ لَیسَتْ زَحمَةً، بَلْ رَحمَةٌ.
- برایتان زحمت شد.
- نه؛ زحمتی نیست. رحمت است.

اَلْأَوَّلُ: رَحِمَ اللّٰهُ والِدَیکَ!
اَلثّانی: وَ والِدَیکَ!
- خدا پدر و مادرت را بیامرزد!
- و همچنین پدر و مادرِ خودت را!